اندوه، معلم بزرگ انسان ها

به گزارش مجله تخصصی کامپیوتر، کتاب زوج درمانی هیجان محور؛ پویایی های هیجان، عشق و قدرت به قلم لزلی اس. گرینبرگ و رواندا ان. گلدمن به همت انجمن روان شناسی آمریکا به چاپ رسیده و به تازگی با ترجمه محسن دهقانی و محمدحسین طهرانی زمانی از سوی نشر نی راهی بازار کتاب کشور شده است. این کتاب برخاسته از اشتیاق لزلی اس. گرینبرگ، برای تلفیق تجربیاش در استفاده از رویکرد هیجان محور هم در درمان افراد و هم در درمان زوج ها، در دانشگاه یورک در طول 20 سال گذشته بوده است.

اندوه، معلم بزرگ انسان ها

گرینبرگ؛ استاد روان شناسی و مدیر کلینیک تحقیقات روان درمانی دانشگاه یورک در تورنتو است. او یکی از چهره های پیشگام کار با هیجانات در روان درمانی و پایه گذار رویکردهای هیجان محور در درمان افراد و زوج ها بوده و متون اولیه و اساسی بسکمک درباره این رویکرد نوشته است. گرینبرگ در هر دو رویکرد تجربه ای و سیستمی تعلیم دیده و برای شکل دادن به رویکردی هیجان محور در درمان زوج ها، این دو رویکرد را با یکدیگر تلفیق کرده است. همچنین مکتوبات گسترده ای درباره نظریه و کاربست درمان هیجان محور با افراد دارد.

همکار او رواندا ان. گلدمن؛ دانشیار دانشگاه آرگوسی در ایلینویز آمریکا و درمانگر موسسه خانواده دانشگاه نورث وسترن در اوانسونِ ایلینویز است؛ جایی که هم با افراد و هم با زوج ها به کاردرمانی می پردازد. او از دوران دکترای خود، وقتی با لزلی اس. گرینبرگ کار می کرد، در شکل گیری رویکرد درمانی هیجان محور فعال بود. در سال های اخیر، بیشتر به نوشتن درباره درمان هیجان محور برای زوج ها پرداخته است. او همچنین به کار، تدریس و هدایت تحقیقات در زمینه فرایندهای هیجانی و نتایج درمان هیجان محور اشتغال داشته و درباره همدلی، آسیب پذیری، افسردگی و صورت بندی موردی کتاب هایی نوشته است.

تناسب فرهنگ با درمان هیجان محور

پروفسور گرینبرگ در مقدمه ای بر ترجمه فارسی این کتاب نوشته است: درمان هیجان محور بر مبنای این ادراک واقع شده است که احساس می کنم، پس هستم و این که هیجانات اجزای انطباقی کارکرد انسان اند و نباید به آسانی فرعِ بر شناخت، تصور شوند... فکر می کنم درمان هیجان محور به خوبی در تناسب با فرهنگی است که فهم شهودی خوبی از اهمیت هیجانات در رنج کشیدن و سلامت روان دارد. این درک در آن دسته از ایرانیانی که به درمان هیجان محور علاقه نشان داده اند، به چشم می خورد... در هر صورت هیجانات همراهان همیشگی زندگی ما هستند و بیشتر هرآنچه را ما انجام می دهیم، هدایت می کنند.

در این کتاب بیشتر به این موضوع می پردازیم که چگونه در زوج درمانی، ابراز احساسات آسیب پذیر درونی و زیربنایی مربوط به دلبستگی و هویت، به تشنج زدایی و درد هیجانی را نمی توان به سادگی ناشی از سختی ها و مسائل شناختی یا رفتاری دانست، بلکه رنج هیجانی را باید برآمده از جایی در عمق روح و روان شمرد که لازم است ابراز شود و این کار پاسخگویی در همسران متعهد را به دنبال خواهد داشت. هیجانات در درمان هیجان محور، راهی به درون روان شناخته می شود و تمرکزش بر کمک به افراد است برای روبرو شدن با دردهایی که از آن ها دوری می کنند و ابراز کردن آن ها به همسرشان. همچنین به زوجین کمک می شود تا بر موانع غلبه کنند و دلسوزانه به رنج یکدیگر پاسخ دهند.

عشق بزرگسالی، چیزی بیش از دلبستگی صرف

نیاز به دلبستگی و شکل گیری آن، یکی از موضوعات مورد بحث در کتاب حاضر است که در صفحه 136 کتاب درباره آن می خوانیم: انسان ها به وضوح اهل ارتباط اند، اما آنچه از ارتباط برقرار کردن با دیگران نیاز دارند، چیزی بیش از امنیت و مجاورت، آن گونه که در نظریه دلبستگی مطرح شده است. باید بین جنبه های نیاز رابطه ای تمایز قائل شد. دلبستگی از دیدگاه بسکمک از نظریه پردازان و درمانگران به انگیزه اصلی و حاکم تبدیل شده است و از نظر ما در حال حاضر بیش از حد برای توضیح تقریبا تمامی عملکردهای انسانی، حتی برای توضیح عشق، به کار می رود. عشق بزرگسالان به نظر بیشتر از دلبستگی صرف اما دربردارنده آن است. ما همچنین نباید فرض کنیم که همیشه تمامی روابط عاشقانه یا زوجیت ها روابط دلبستگی اند. به علاوه در روابط طولانی مدت بزرگسالی در مقابل رابطه نوزاد-مراقب، نقش های دلبستگی و مراقب جابه جا شونده اند و دلبستگی بزرگسالی را کاملا با دلبستگی نوزادی متفاوت می کنند.

بزرگسالان همچنین توان خودتسکینی دارند و درصورتی که فاقد آن باشند، باید به آن شکل بدهند. آنچه شخصیت های دلبستگی را مهم و منحصربه فرد می سازد این است که افراد کارکردهایشان را درونی سازی می کنند، طوری که بتوانند آثار تسکین دهنده آنان را حتی بدون حضور فیزیکی شان احساس کنند. به همین ترتیب، پیش بینی پاسخ های تسکین دهنده، هیجانات را تنظیم می کند. با وجود این، فرض دریافت این که دلبستگی بزرگسالی در توازی با پیوند نوزاد-مراقب واقع شده است، نوعی بسط نظری غیرمنطقی است و مشکل بتوان چنین چیزی را عشق نامید.

رنج، معلم بزرگ زندگی انسان ها

زیگموند فروید می گوید: هیچ گاه به اندازه زمانی که عشق را از دست می دهیم، درمانده و اندوهگین نیستیم. مفهوم این سخن فروید را، گرینبرگ و گلدمن در کتاب زوج درمانی هیجان محور اینطور توضیح می دهند: اندوه در روابط، پاسخی به فقدان و دورماندن یا جدایی از اشخاص مورد علاقه و از دست دادن رابطه است. شکل های رفتاری جدایی شامل طرد شدن یا نادیده گرفته شدن از سوی همسر، ناتوانی در برقراری ارتباط یا درمیان گذاشتن احساسات واقعی با همسر و البته مرگ یا از دست دادن همسر است. اندوه، بیانگر تنهایی است و فقدان صمیمیت و ارتباط، منبع حزن است. اندوه همچنین به نوعی به عشق و ظرفیت افراد برای همدلی مربوط است.

اندوه به توانایی افراد برای فهم رنج دیگران عمق می دهد. تجربه اندوه روح را ملاحظه گر می کند و به افراد خِرَد می بخشد. در زندگی بسکمک از افراد، رنج آنان معلم بزرگی برایشان بوده است. زمانی که فردی احساس فقدان، اندوه و تنهایی می کند و قادر نیست آزردگی را متوقف کند، اغلب عزیزانش می توانند به او کمک کنند، چراکه همان احساسات را تجربه کرده اند و می دانند چطور پاسخ دهند... اندوه افراد را برای مهربانی و دوست داشتن دوستان، والدین و همراهان آماده می کند. اندوه اعلام می دارد که افراد اهمیت می دهند. بااین حال بسکمک از افراد از اندوه می ترسند و زمانی که سرنوشت فرصت تجربه اندوه را به آنان می دهد، از آن اِبا دارند.

نخستین چاپ کتاب زوج درمانی هیجان محور در 558 صفحه با شمارگان 770 نسخه به بهای 86 هزار تومان از سوی نشر نی به بازار کتاب عرضه شده است.

منبع: ایبنا - خبرگزاری کتاب ایران
انتشار: 24 مهر 1399 بروزرسانی: 24 مهر 1399 گردآورنده: majalepc.ir شناسه مطلب: 1087

به "اندوه، معلم بزرگ انسان ها" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "اندوه، معلم بزرگ انسان ها"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید