آلایندگی؛ مشکل شماره یک دیزل ها

یک کارشناس ارشد مکانیک ضمن اشاره به معایب و مزایای موتور دیزلی مخالفت خود را با فراوری سواری های دیزلی به دلیل آلایندگی بالای موتورهای دیزلی و کمبود سوخت با کیفیت اعلام نمود.

آلایندگی؛ مشکل شماره یک دیزل ها

با توجه به داغ شدن بحث فراوری سواری دیزلی در کشور، مهدی دوزندگان در گفت وگو با خبرنگاران به مقایسه موتور دیزلی با موتور بنزینی پرداخت و مزایا و معایب هر یک از این موتورها را تشریح کرد و گفت: موتور بنزینی و دیزلی هر دو از نوع موتور احتراق داخلی هستند اما فرق اساسی آن ها در نحوه پاشش سوخت، شروع احتراق و نوع سوخت مورد استفاده است که همین موارد بر کارکرد و انتشار آلایندگی این موتورها تاثیر مستقیم دارد.

وی توضیح داد: در موتورهای دیزلی احتراق خودبه خود انجام می گردد، به طوری که مخلوطی همگن از هوا و سوخت وارد محفظه احتراق می گردد و در دما و فشار معینی مخلوط به خوداشتعالی می رسد و احتراق شروع می گردد اما در خودروهای بنزینی، سوخت با هوا مخلوط و به صورت میکس شده وارد سیلندر می گردد و بعد شمع جرقه می زند و احتراق صورت می گیرد ولی در خودروهای دیزلی مخلوط سوخت و هوا به خوداشتعالی می رسد بنابراین نسبت تراکم دیزل بالاتر از بنزینی است به طوری که نسبت تراکم موتور بنزینی معمولاً یک به 8 و یک به 12 است اما نسبت تراکم دیزلی از یک به 14 تا یک به 25 امکان پذیر است. نسبت تراکم هرچقدر بالاتر باشد احتراق به شکل کامل تری انجام می گردد و می توانیم ادعا کنیم که بازده احتراق دیزل حدود 30 درصد نسبت به موتور بنزینی بیشتر است.

این کارشناس ارشد مکانیک در ادامه با اشاره به اینکه دومین تفاوت موتورهای دیزلی با بنزینی در نوع سوخت مصرفی است، گفت: سوخت دیزلی، انرژی حرارتی بالاتری نسبت به بنزین دارد. اگر یک گالن بنزین و دیزل را بسوزانیم، انرژی حاصل از دیزل بیشتر خواهد بود. دیگر تفاوت یا مزیت موتور دیزلی در قیاس با موتور بنزینی این است که انتشار گاز CO2 (دی اکسیدکربن) ناشی از آن کمتر است.

دوزندگان با بیان اینکه موتورهای دیزل گشتاور و توان بالاتری نسبت به موتورهای بنزینی دارند، گفت: برای همین هم است که هر جا که به توان بالای خودرو احتیاج است سعی می گردد که موتور را دیزلی انتخاب نمایند مثل خودروهای سنگین. همچنین موتور بنزینی عمر کمتری دارد اما هزینه تعمیر و نگهداری موتور دیزلی بیشتر است.

وی با اشاره به تفاوت قیمتی موتور دیزلی و بنزینی تاکید نمود: موتور دیزل از بنزینی گران تر است و به طور نسبی قیمت موتور دیزل سواری نسبت به سواری بنزینی چند صد دلار بیشتر برآورد می گردد.

مشکل شماره یک دیزل آلایندگی است

این دانش آموخته رشته مکانیک دانشگاه صنعتی شریف در ادامه با تاکید بر اینکه مشکل شماره یک دیزل آلایندگی است، توضیح داد: آلایندگی دیزل یک چالش عمده برای موتور دیزل به حساب می آید و برای کاهش آلایندگی آن باید هم قیمت با موتور برای تجهیزات پساپالایش هزینه گردد و همین امر باعث می گردد که موتور دیزل خیلی گران تر از موتور بنزینی باشد. همچنین برای اینکه آلایندگی موتور دیزل درحد استاندارد باشد باید موتور و تجهیزات به طور مرتب تحت مراقبت قرار گیرد. در کشوری مثل ایران که معمولاً از یک خودرو حداقل برای یک یا دو دهه استفاده می گردد، این موضوع به شدت خطرناک است چون استفاده از تجهیزات پس پالایشی که هنگام فراوری نصب شده است برای دو دهه اصلاً ممکن نیست.

دوزندگان با بیان این نکته که دیزل بدون سیستم پساپالایش اصلاً قابل قبول نیست و هزینه تعمیر آن هم بسیار بالا است، ادامه داد: حساسیت موتور و تجهیزات پساپالایش دیزل به سوخت خیلی بالاست به طوری که اگر سوخت استاندارد نباشد، سیستم های پساپالایش به سرعت خراب می شوند و این خرابی برگشت ناپذیر است.در شرایط حاضر هم سوخت خوبی در کشور نداریم و کیفیت سوخت در حد استاندارد یورو3 و گوگرد گازوئیل بالای 350 PPM است در حالی که باید بر اساس استاندارد یور و4 در حد 50 PPM باشد.

این کارشناس ارشد رشته مکانیک در پاسخ به این پرسش که با همه مزایا و معایب موتور دیزلی و با توجه به شرایط داخلی کشور آیا دیزل می تواند پیشنهاد خوبی برای توسعه سبد حمل و نقلی کشور باشد؟ گفت: با توجه به مسائل دیزل در حوزه آلودگی هوا و وضعیت نامساعد کشور به لحاظ سوخت دیزل، فلسفه فراوری سواری دیزلی که از سوی بعضی خودروسازان مطرح می گردد، برای من روشن نیست. در شرایط حاضر اجرای قانون فیلتر دوده (مصوبه سال 1393) که بر اساس آن کلیه خودروهای سنگین موظف به نصب فیلتر دوده شده اند، به دلیل کیفیت نامناسب گازوئیل تا حدی تحت الشعاع قرار گرفته است و تعدادی از خودروسازان و وزارت کشور نبود یا کمبود گازوئیل یورو4 را دلیل عدم اجرای دقیق و صحیح این قانون عنوان می نمایند.

دوزندگان تاکید نمود: در چنین شرایطی که در کشور سوخت دیزل استاندارد به اندازه کافی وجود ندارد بنابراین ورود سواری دیزلی به چرخه حمل و نقل کشور می تواند فاجعه آمیز باشد. از سوی دیگر با توجه به شرایط نامناسب و نبود فضا و فرهنگ تعمیر و نگهداری موتور و تجهیزات پساپالایش در کشور فرصت خوبی برای معرفی ناوگان دیزلی سواری نیست.

وی همچنین در پاسخ به پرسش دیگری در خصوص وضعیت فراوری و فروش موتورهای سواری دیزلی در تهران با اشاره به اینکه رشد فروش خودروهای سبک دیزل از سال 1990 شروع شد و پس از مدتی به دلیل کاهش مصرف سوخت و بازدهی بالا به اوج رسید و از بنزینی پیشی گرفت، گفت: البته بعد از رسوایی فولکس واگن یا همان دیزل گیت اعتماد عمومی نسبت به خودروهای دیزلی از بین رفت و در ادامه وضع سیاست های محدودنماینده مبنی بر ممنوعیت ورود دیزلی ها به بعضی نقاط شهرها باعث افت شدید فروش دیزل شد.

دوزندگان در سرانجام اظهارکرد: در سال 2012 سازمان بهداشت جهانی خاطرنشان کرد کهدود دیزل آلاینده سرطان زای گروه اول تشخیص داده شده است، به طوری که هم رده با مواد رادیواکتیو قرار می گیرد. به همین علت امروزه سختگیری های بیشتری روی آلایندگی دیزل اعمال و از انواع تکنولوژی ها از جمله فیلتر دوده یا سیستم SCR (برای کاهش ناکس) استفاده می گردد. هنوز دیزل 50 درصد بازار اروپایی را در اختیار دارد اما این روند رو به افول است و پیش بینی شده که در آینده نه چندان دور خودروهای هیبریدی بخش بزرگی از سهم دیزل را از آن خود نمایند و دیزل از بازار حذف گردد که از نظر من این پیش بینی حداقل در خصوص سواری دیزلی منطقی است.

به گزارش خبرنگاران، اخیراً مرکز تحقیقات موتور ایران خودرو از سازمان حفاظت محیط زیست درخواست کرد برای سواری دیزلی مجوز فراوری صادر کند؛ درخواستی که با مخالفت جدی این سازمان روبرو شد به طوری که عیسی کلانتری - معاون رئیس جمهوری و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست - در گفت وگو با خبرنگاران خاطرنشان کرد: سازمان محیط زیست قطعاً با ورود موتور دیزل به ناوگان سواری مخالف است و امیدواریم که هیچ دولتی حاضر نگردد که مجوز ورود ناوگان دیزل سواری را به جاده ها و شهرهای کشور صادر کند.

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: بروزرسانی: 16 مرداد 1398 شناسه مطلب: 167

به "آلایندگی؛ مشکل شماره یک دیزل ها" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "آلایندگی؛ مشکل شماره یک دیزل ها"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید